Maarif, kelime Arapça kökenli bir olup “bilgi”, “öğreti”, “ilim” gibi anlamlara gelir. Türkçede genellikle “eğitim” veya “öğretim” kullanımları kullanılır. Maarif metni, özellikle Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yıllarında yaygın bir şekilde kullanılan bir terimdir. Daha sonra “Milli Eğitim” terimi yaygın yapılandırılmış olsa da, “maarif” sözcükleri hala edebiyat ürünlerinde, metinlerde veya bazı resmi belgelerde tarihi bulundurma.
Bizde ecdad ruhunu yaşatıcı tarih şuurunu besleyen ve canlı tutan maarif olduğu gibi, onu yıkan ve çürüten de yine maariftir. (Nurettin Topçu)
Kelime Kökeni: Arapça
Okunuşu: Maarif
Maarif Nazırlığı: Osmanlı döneminde nazırlık günümüzdeki bakanlık olarak adlandırılırdı. Maarifin kelime anlamı ise yukarıda belirttiğimiz gibi kelime anlamı eğitim olduğu için günümüzde “maarif nazırlığı” milli eğitim bakanlığına eş düşer.
Maarifçi: Maairifçi eğitim ve öğretim alanında ders veren öğretmene denir.
Türk Dil Kurumunda Maarifin Kelime Anlamı: Bilgi, kültür, eğitim ve öğretim işlerinin bütünüdür.
Bizi twitter da takip edebilirsiniz: https://twitter.com/egiticegitimi
Dedem hep anlatırdı maarifin eski dilde eğitim öğretim anlamına geldiğini söylemişti hatta Maarif Vekâleti Milli Eğitim Bakanlığının eski ismiydi
Bence günümüzde maarif kelimesi çok kullanılmıyor halbuki köklü bir anlamı var keşke daha sık hatırlansa
Tarih konularını araştırırken böyle sade anlatımlı bir yazıya denk gelmek iyi oldu maarif kelimesinin aslında eğitimle ilgili olduğunu öğrenmek hoşuma gitti